Waarom betalen met kleingeld? Snoepjes voldoen toch ook!

Bali

En
toen waren we in Indonesie, in Bali om precies te zijn.. Pas toen viel
echt de last van mijn rug af, want datgene waar ik zo gestressed om ben
geweest, is gelukt! Paspoort was volledig in orde en visa ook
geregeld.. (nu mijn bankpassen nog) Zowel I als ik waren helemaal
happy, want het was weer tijd voor een nieuwe ervaring een nieuw
avontuur.. En avonturen hebben we weer beleefd..




Allereerst
hebben we paar dagen gerelaxed in een Guesthouse in Kuta (bepaalde area
op bali) waar een vriendinnetje van I verbleef (liep daar 5 maanden
stage).. Het guesthouse bevond zich op loop afstand van het strand en
daarnaast bezat het een zwembad.. Niets te klagen dus! Na een paar
dagen niets gedaan te hebben brak oudjaarsdag aan. De dag waarop I haar
vriendinnetjes naar Bali zouden komen, waar ze uiteraard
verschrikkelijk veel zin in had! Helaas was het geluk weer eens niet
aan onze zijde.. Ilse is die dag wederom in het ziekenhuis beland. Twee
zakken infuusvocht, lunch en diner later kregen we te horen dat ze een
parasiet had in haar maag.. Dat ze uitgerekend op deze dag in het
ziekenhuis moest belanden was al zuur, dat z ehierdoor haar
vriendinnetjes niet van vluchthaven kon halen was nog zuurder, maar dat
ze door de parasiet (en bijbehorende medicatie) geen alcohol kon
drinken was uitermate irritand.. Maar zoals altijd bij ons, bleef het
daar niet bij.. We kregen vanuit NL te horen dat er gewaarschuwd werd
voor een aanslag op Bali en dan wel op de drukst bezochte plek: Kuta
dus.. de plek waar wij ons op dat moment bevonden.. Om die reden
besloten wij onze aanvankelijke plannen voor die avond aan te passen:
Geen alcohol op het strand, maar op de ligbedden bij het guesthouse.
Geen nieuwjaarsduik in de zee, maar in het zwembad! Uiteindelijk waren
we met 12 NL meiden en hebben het helemaal leuk gehad!




Bali is
de plek waar ik heb leren surfen een paar dagen later (en nu ben ik
uiteraard de allerbeste ;P). Samen met Anke en Suus (helaas was I nog
te ziek) hebben we een surfles genomen: 1 uur les, 1 uur vrij surfen
(lees: een uur vrij spartelen met je surfbord in de zee terwijl je
tracht op je surfbord te blijven staan). Uiteindelijk had ik rood
geschaafde knieen, stond ik te trillen op mijn benen en bungelden mijn
armen langs mijn lichaam, MAAR ik was verliefd.. Die sport is echt TE
cool!!




3 januari zijn we vertrokken naar het plaatsje: Ubud. Een
plaats wat het tegenovergestelde biedt van Kuta: absolute rust, een
rijke cultuur en prachtige natuur. Allereerst zijn we 3 dagen verbleven
in een humangous villa in een klein plaatsje buiten Kuta. Vienden van
Ilse bezitten deze en wij mochten er voor een vriendelijk prijsje een
aantal dagen in verblijven, Super lief!! Iedereen die het maar wilde
horen heb ik dit in NL al verteld voordat ik er maar een foto van
gezien had.. Ik was toen al dol enthousiast, maar na er eenmaal te zijn
aangekomen werd deze vergroot.  De villa staat aan de rand van een rif
midden in een tropisch bos. Je hoort enkel de geluiden vanuit het bos,
verder heerst er een enorme stilte. De villa is natuurlijk ingericht,
heeft een mega zwembad in de achtertuin (idd, aan de rand van het rif)
en door het personeel werden we op onze wenken bediend (dit vond ik een
beetje beangstigend..). Een dag hebben wij een scootertje gehuur den
zijn de buurt gaan verkennen. We wilden naar drie plekken rijden, maar
hebben de 2e en 3e nooit gehaald, omdat wij geen tijd hadden hiervoor
(in werkelijkheid kwam dit doordat wij herhaaldelijk verkeerd reden en
de afstanden verkeerd hadden ingeschat). Hoe dan ook, het was een top
dag en we hebben veel van de omgeving kunnen bekijken! Na een paar
dagen in de villa besloten we te verhuizen naar een guesthouse in Ubud.
Aangezien hier het ontbijt niet direct lekker te noemen was, hebben wij
zelf brood gekocht en pindakaas (!!). In de supermarkt hadden ze alleen
geen muntjes van 100, 200 en 500 rp.. Dus dan geef je toch gewoon
snoepjes in de plaats! 100 rp = 1 snoepje, 200 rp =  2 snoepjes en 500
rp =  2 snoepjes. In Ubud hebben we een dag een taxi met chauffeur en
gids gehuurd en zijn verschillende plekken gaan bezichtigen op bali:
ricepaddies, waterpalace, mega Hindu tempel, zout-droog-legging, Goa
Gajah (elephant cave) en uitgekeken over de vulkanen en craterlake. Al
met al een zeeeeer interessante dag! De volgende dag zijn we naar een
traditionele balineese dansvoorstelling gegaan, wat erg mooi was om te
zien! Ongeloofelijk hoe die dames hun vingers en voetjes kunnen
bewegen. het schijnt dat al deze bewegingen een betekenis hebben, maar
deze weet ik helaas niet..




Flores

Na Ubud zijn we
vertrokken naar Flores, een eiland verder naar het oosten van Indonesie
(Bali-Nusa lembongan-Lombok-Sumbawa-Komodo-Rinca-Flores). Na een vlucht
van 1,5 uur landen wij in Labuan Bajo, het meest westerse puntje van
het eiland. Op de vluchthaven worden wij opgewacht door veeeeele
taxichauffeurs, maar wij besluiten mee te gaan met een uiterst
schattige indonees met enorme dreads :D. Hij heet Tony en begint meteen
over zijn (zogenaamde) eigen business en tours die wij via hem kunnen
boeken. Uiteindelijk doen we dit dus ook, omdat het stadje niet veel
meer bedraagd dan een straat, 2 guesthouses en 3 touroperators..
Wanneer we over straat lopen worden we door iedereen aangestaard en
nagefloten.. Luckely is deze plek nog niet aangetast door het massa
tourisme! 😀 De volgende dag gaan we op een boot-tour van 2 dagen naar
Rinca en Komodo island, waar we de komodo dragon gaan spotten, flying
foxes, manta’s (pijlstaartrog-achtige-beesten), kleurig koraal,
tropische visjes (a la Finding Nemo) en parelwitte strandjes.. Deze
tour besluiten we te ondernemen met 2 andere mensen: Nicole (canadian)
en Henry (American). Tijdens de bootreis zit ik vrijwel constant op de
punt van de boot, omdat ik daar de mooie omgeving kan bekijken:
honderden eilandjes, een seaturtle, de zee etc etc.. Enorm rustgevend!
(Nog een bijkomend voordeel: ik kan er lekker in de zon zitten). Ook
overnachten we die nacht op de boot, wat er in eerste instantie voor
zorgde dat ik zee ziek werd. De zee was namelijk tamelijk onrustig en
zo ook mijn maag (aangezien ik nog niet volledig hersteld was van mijn
voedselvergiftiging in Ubud). Luckely was Nicole mee, zij studeerd
chineese geneeskunde en kon dus accupunctuur. Hierdoor voelde ik me al
snel beter en heb ik heerlijk geslapen op het dek.. Die ochtend was ik
vroeg wakker en had ik mijn plaats weer ingenomen (puntje van de boot)
waar ik de zonsopkomst heb bekeken, zooooo mooi!!! (sorry, hier zijn
geen foto’s van, enkel mijn herinneringen. Ik had geen zin om over
iedereen heen te kruipen om mijn camera te pakken.) Nadat we naar
Komodo Island zijn gevaren, zijn we naar Angel Island gegaan en naar de
manta’s-spot.. Echt bizar om die massive roggen te zien zwemmen onder
je in de zee (we snorkelden op die plek). Ik wist dat deze vissen groot
waren, maar niet dat ze groter waren dan mij! Ook de ontmoeting met een
Komodo Dragon was een geweldige ervaring! Dat deze dieren enkel nog
leven op Komodo en Rinca maakt het een speciale ontmoeting. Ik dacht
nooit dichter bij een dragon te komen dan Discovery Channel en nu stond
ik op 2 meter afstand van maar liefst 9 Dragons.. Geweldig! ma de boot
tour hebben we nog een dagje gesnorkeld en zijn toen terug gevlogen
naar Bali.




Bali


In Kuta hebben zijn we nog een paar dagen verbleven voordat wij
doorreisden naar Nusa Lembongan. De eerste avond zijn we met Fleur
sushi gaan eten. De dag erna zijn we weer gaan surfen en desbetreffende
avond hebben we Kuta onveilig gemaakt ;). Oftewel, we gingen uit! Die
avond besloot ik als een nerd door het leven te gaan en heb een bril
afgepakt van een of andere dude, welke ik vervolgens mocht houden :).
Die dag erna nog wezen shoppen en toen ticket geboekt om de volgende
morgen naar Nusa lembongan te gaan.




Nusa Lembongan

Aangekomen in de haven van Bali moeten we
tot onze bovenbenen de zee in lopen om de public boot te bereiken.
eenmaal in de boot blijken de golven dusdanig hoog te zijn dat ze
precies op het punt waar ik zit de boot in slaan.. Het geluk zal eens
aan mijn zijde zijn! haha.. Toen het begon te regenen interesseerde het
mij dus ook niet zoveel meer dat ik nat werd, dat was ik immers toch
al. Op Lembongan aangekomen werden we opgewacht door Anke en zijn
vervolgens naar hun (suus en anke) guesthouse gegaan. Die middag huren
we een scootertje en rijden naar Mushroom beach (wat minder chill is
dan je zou verwachten, het strand is gebombardeerd met resorts vol met
Russen), daarna Dream beach (wat ook echt een droom strand is!) en als
laatste Sunset beach (surprise! hier hebben we de sunset bekeken). De
next morning zijn we vroeg opgestaan (we werden nou eenmaal vroeg
wakker) en zijn toen de zeewier oogsting gaan bekijken. Dit vind plaats
langs de gehele kust. Deze kwekerij vormt 95% van het inkomen van de
bewoners van het eiland. Die middag hebben wij ons geinstalleerd bij
een zwembad van een resort, waar we niet meer weg waren te slaan. De
volgende dag moesten wij (helaas) terug naar Bali om door te reizen
naar Java, aangezien we ook dit eiland nog wilden zien voordat we het
land moeten verlaten..




Java

De weg naar java verloopt
helaas iets minder gezellig.. We nemen die bewuste ochtend de boot naar
Bali om vervolgens in de haven een taxi te regelen om ons naar Gili
Manouk te brengen (havenstad helemaal in het westen van Bali). Die
taxichauffeur vonden we, dachten wij.. De man bracht ons allereerst
naar Denpasar en daar moesten we in een straatje in een achterwijk maar
even wachten, omdat hij osn niet verder kon brengen, maar een vriend
van hem wel..:S Na 5 min vonden I en ik het wel welletjes en haalden
onze tassen uit de auto. Ondertussen sprak I een andere taxi chauffeur
aan die ons wel verder wilde brengen naar plaats van bestemming voor
een veeeeel lagere prijs. Wij stemden dus in. Helaas kwam juist op dat
moment onze taxi chauffeur terug, welke woedend werd. We hadden
zogenaamd beloofd met hem mee te gaan en bla bla.. Maar ja, hij hield
zich ook niet aan de belofde, want van hem moesten we overstappen naar
een ander busje met een andere chauffeur.. en dat busje viel bijan van
ellende uit elkaar. Wij waren dus echt niet van plan om daar in te
stappen! Dat maakte hem razend! Dus hij begon aan onze tassen te
trekken en hij greep I bij haar armen.. Dit verhoogde mijn hartslag met
100, want ik had geen idee heo we die plek konden verlaten (de andere
taxchauffeur was namelijk al weg gereden). gelukkig kwam er op dat
bewuste moment een local bus aanrijden, welke ik staande hield. Alsnog
wilde deze vreselijke man ons niet laten gaan en greep I haar tas vast
aan de achterkant toen zij de bus in wilde stappen en ik begon op zijn
arm te slaan, omdat ik wilde dat hij los liet. Uiteindelijk heeft I hem
een belachelijk bedrag geld toegegooid. Alsof je een wilde leeuw een
dode koe voert, want hji werd meteen rustig.. Gelukkig verloopt de rest
van de reis voorspoedig! Eenmaal aangekomen in Gili Manouk nemen wij de
ferry naar Java en vervolgens een taxi naar Banguwangi, een plaats waar
echt niets te beleven valt.. Ons kamertje in het hostel lijkt op een
gevangenishokje, maar zowel I als mij kan het niets schelen. We zijn
veilig aangekomen in Java!





De volgende ochtend staan wij om 04.30 op en worden om 05.00 opgehaald
door onze tourguides: we gaan de Ejin Crater beklimmen! Het duurde 2
uur om on top te komen en het pad liep tamelijk stijl omhoog.. We waren
dus gesloopt toen we boven kwamen! en eenmaal boven hadden we ook amper
zicht, om reden dat het bewolkt was EN het is een werkende vulkaan, dus
veel zwavel lucht! Daarom droegen wij ook een mondkapje, opdat wij nog
enigsinds goed konden ademhalen. In de Ejin Crater word dagelijks
gewerkt: Sulfaat werkers. Het is ongeloofelijk hoe zwaar deze baan is
voor de mensen en hoe ongeloofelijk weinig zij hier voor betaald
krijgen.. Ze lopen continu met 60-100 Kg sulfaat op hun rug de berg op
en af en dragen geen mondkapjes.. Stomme tourist als ik ben, heb ik
hier met open mond naar zitten staren.. Tijdens deze ‘activiteit’ kom
ik gewoon een kennis tegen uit hgv (Siebrich), of all places! :S Wel
even gezellig gekletst. Uiteindelijk draaide de wind enigzinds,
waardoor wij het uitzicht konden bewonderen! Een grijze grouwe
steenmassa met in het hart een blouw meer. Naast dit meer bevind zich
de vel gele sulfaat en dus de werkplaats van de sulfaat werkers.. Na
niet al te lange tijd draait de wind weer en komt de zwavellucht onze
kant uit waardoor deze bedwelmend is. Op dat moment besluiten we maar
terug te gaan.. Vervolgens hebben we uuuuuuuuuren in de auto gezeten en
komen tegen begin van de avond aan bij Gunung Bromo, welke wij de
volgende dag gaan beklimmen.





Dit maal staan wij op om 03.30 en staan bij de receptie om 04.00, klaar
om te vertrekken! We rijden allereerst een andere berg op, waar het
viewpoint is. Hier kan je de Bromo zien en 2 andere bergen (waarvan ik
de namen dus niet weet). Aangezien we zo vroeg zijn, kunnen wij de
zonsopgang bekijken.. Althans, dat zouden we kunnen als het niet zo
bewolkt was geweest. Desalniettemin is het uitzicht geweldig! Jammer is
wel dat deze plek TE touristisch is, waardoor je moet vechten om een
goed plekje te krijgen. ander punt: we worden wel 4x gevraagd door
aziaten of wij met hen op de foto willen (en iedere keer zijn het jonge
mannen) waarvoor wij iedere keer vriendelijk bedanken. Na het viewpoint
rijden wij naar de Bromo zelf. Hier stappen wij op een pony en rijden
de berg op naar boven. Het laatst stukje naar boven moeten wij echter
wel zelf lopen. Gunung Brom is wederom een werkende vulkaan, om die
reden komen er wolken zwavel uit de diepte zetten en hoor je hem af en
toe brommen. Dit zorgt voor een geweldige ervaring! Ik heb namelijk van
mijn hele leven ngo geen werkende vulkaan van dichtbij gezien en nu sta
ik gewoon op de rand van een. Ik loop een eindje naar rechts, waardoor
ik geheel in mijn eentje sta en uitkijk over de ovcerige gebergten en
de geweldige natuur. Op dat moment voel ik van binnen het gevoel
opkomen om te schreeuwen: ‘i’m on top of the world!’. In mijn gedachten
doe ik dit dan ook. Na verloop van tijd beginnen I en ik te verkleumen
dus nemen we de Pony naar beneden,stappen weer in de jeep en rijden
terug naar het hostel.. Al zoveel beleefd en het is nog maar 10.00 uur
in de ochtend.. onze tourguides brengen ons naar de local bus in
Probolingo. Hier nemen wij de bus naar Surabaya om daar vervolgens over
te stappen naar Yogjakarta. In deze plaats arriveren wij rond 23.00
uur.. Tijdens deze lange busrit bedenken wij een nieuw spel: Spot de
vernederlandste woorden! Al deze woorden proberen we op foto vast te
leggen. De leukste op een rij: ambeien, knalpot (uitlaat), apotek,
dokter, spesial, notaris en zo dus nog veel meer woorden.





Die dag erna staat voornamelijk in het teken van rusten, aangezien we
de afgelopen dagen niets anders hebben gedaan dan reizen en vroeg
opstaan.. De volgende dag moeten wij wederom vroeg opstaan, omdat wij
naar de Borobodur gaan. Een tempel welke behoort tot een van de 7
wereld wonderen. Begrijpen kunnen wij dit beiden, omdat het uitzicht
vanaf de tempel prachtig is! Helaas is het wederom bewolkt, dus wordt
het uitzicht voor ons wel belemmerd.. Desalniettemin genieten we ervan!
Terwijl we daar rondlopen, wordt ons herhaaldelijk gevraagd of we met
mensen op de foto willen.. Wederom bedanken we er vriendelijk voor.. Ik
moet zeggen dat het mijn neusgaten utikomt hoe vaak ons gevraagd wordt
of we niet even op de foto willen, ben geen aap in een dierentuin!





De volgende morgen staan we wederom vroeg op om naar het vliegveld te
gaan en naar Kuala Lumpur, Maleisie te vliegen. Een nieuw land, een
nieuwe cultuur en nieuwe avonturen! 😀 Maar daarover meer, de volgende
keer 😉

Een ding staat voor mij in ieder geval vast: Indonesie ga ik nogmaals bezoeken, maar dan langer en meer naar het oosten, waar de massa tourisme nog niet het land, de cultuur en de natuur heeft aangetast.




See you!!


Geplaatst in Indonesie | 3 reacties

Bestolen, gewond, maar wel the time of my life!!

 De bordercrossing naar Cambodja verloopt dusdanig spoedig, dat wij ons even afvroegen: zijn we er echt al wel?! Vervolgens kwamen we in een andere ‘shock’: de locals waren meteen enorm vriendelijk en hebben continue een lach op hun gezicht. Aanvankelijk dachten wij dus dat dit weer een spelletje was, maar nee.. De Kmer zijn daadwerkelijk vriendelijk, hebben daadwerkelijk lol in hun leven en doen alles op hun dode gemak (later blijkt dit me tegen te gaan werken..). We verblijven op de lake side van Phnom Penh (hoofdstad). Een heel leuke plek, waar je kan chillen aan een groot meer. Ook het eten is heerlijk (met name de pasta’s.. Ik blijf een cultuurbarbaar.. sorry..)
 
Nadat we de stad een beetje bezichtigd hebben, besloten we om een kijkje te gaan nemen bij S.C.A.O. (Save poor Childeren in Asia Organization) samen met Mark (de dag er voor ontmoet). Een weeshuis net buiten de stad. We wonen een engelse les bij en spelen met de kids. Aan het einde van de dag gaan we naar huis en alle drie zeggen w egeen woord terwijl we in de tuc-tuc zitten.. De kids, de organisatie, de omgeving, het huis.. het heeft een enorme indruk achter gelaten! Ilse en ik checken om die reden de volgende ochtend uit bij ons guesthouse en vertrekken naar het weeshuis om daar te blijven logeren en engelse lessen te geven. Echt een super ervaring! Omdat de organisatie wat betreft voorzieningen nogal behoorlijk veel tekort komt, hebben Ilse en ik besloten een Koelkast voor hen te regelen middels donaties.. En dit is gelukt!! 😀 Ik ben daar gebleven totdat ik letterlijk en figuurlijk de witte rijst uitkots.. Ik zal het uitleggen: we aten 3x per dag witte rijst met groente. Mijn maag was dit niet gewend en begon dus te protesteren.. Om die reden besloot ik terug te gaan naar de stad (phnom Penh), zodat ik daar ook nog het nodige kon bezichtigen: killing fields etc.. Helaas is hier niets van terecht gekomen, doordat die bewuste nacht mijn tas uit mijn kamer werd gestolen (zie voorgaande bericht..) wat ons vervolgens een week in Cambodja gekost heeft waarbij wij iedere dag van de ene ambassade naar de andere moesten om de papieren rond te draaien, zodat ik naar Bangkok kon om een nieuw paspoort aan te vragen.. Nadat we uiteindelijk mijn Laissezz passer hadden ontvangen zijn we dus vertrokken naar Bangkok.. Waar ik enorm van baalde, omdat ik nu niet het gene kon zien wat ik zo graag wilde zien: de tempels van Angkor Watt.. Maar wie weet gaan we later op deze trip nog wel weer terug naar Cambodja.. Dan kunnen we tegelijk weer een bezoek brengen aan het weeshuis, want eerlijk is eerlijk.. We zijn wel een beetje gehecht geraakt aan die kids!

Aangekomen in Bangkok ben ik meteen mijn paspoort gaan aanvragen en ik merkte direct dat ik met een Nederlandse Ambassade te doen had, want alles verliep voorspoedig en ik zou mijn paspoort een week later kunnen ophalen.. In the mean time besloten I en ik naar een paar eilandjes te gaan in het Zuiden van Thailand: Koh Samui en Koh Pangang. De busreis naar Koh Samui was killing, want ik was zo slim om de verkeerde stoelen uit te kiezen waardoor wij geen beenruimte hadden (en dat terwijl wij beide redelijk klein zijn!!). Na de busreis moesten we met de ferry naar het eiland. Een bootreis welke ik enorm kon waarderen, vanwege het geweldige uitzicht! Ik had er nog wel een paar uur op kunnen zitten.. De uitzichten waren als op postcards, ik had er prachtige foto’s van kunnen maken! One minor problem: Ik had geen camera, dus foto’s maken wordt dan lastig 😉

Eenmaal op Koh Samui aangekomen checken we in bij ‘New Hut Bungalows’ in Lamai. Wat een super locatie heeft! We zitten namelijk OP het strand en aan the beach.. Wanneer we in de ochtend wakker worden is het een kwestie van deuren openslaan, naar buiten rollen en we liggen in de zee 😀 De 2e avond ontmoetten we een Nederlandse (ietwat vreemde) dude met wie we een gezellige avond op het strand hebben (biertjes gekocht bij 7eleven).. Op gegeven moment komt er een thaise man langs welke lampions verkoopt.. Aangezien zowel Ilse als ik die al van begin af aan willen oplaten, besloten we het nu te doen. Een super avond, want he gehele strand is leeg, dus we konden de lampion zien verdwijnen tussen de sterren in de hemel! 😀 De 3e avond zijn we met Finse gasten gaan stappen in het nabijgelegen stadje: Shaweh. De volgende dag besluiten we door te reizen naar Koh Pangang. Aangekomen op dit eiland reizen we meteen door naar een enorm rustig strandje in het noorden: Bottle Beach. De enige manier om hier te komen is per boot.. En laat het nou net beginnen et stormen op het moment dat wij de baai verlaten..:D Ik vond het helemaal tof, omdat de golven om ons heen sloegen en het regende behoorlijk, maar Ilse dacht er het tegenovergestelde van.. haha.. Anyway, we hebben een aantal dagen heerlijk gerelaxed op het strandje, waar naast ons nog een stuk of 15 mensen waren and that’s it! Na een paar dagen zijn we (helaas!!) terug gegaan richting Bangkok om mijn paspoort op te halen en een exitvisa te regelen..

In Bangkok zijn we de volgende dag weer vertrokken naar Koh Chang.. Tijdens de busreis ontmoetten we Gail. Een Ier, welke al 2 jaar non stop aan het reizen is. Ik ben jalours!! 2 jaar geleden is zij ook al in Koh Chang geweest, dus ze vind het prima om ons op sleeptouw te nemen. Gelukkig maar, want het guesthouse waar ze naar toe gaat is te cool! Het bestaat uit allemaal losse onderdelen en is de berg opgebouwd. Luckely hebben we een kamer op de ‘begane grond’, waardoor we maar 1 trappetje op hoeven te klimmen.. Op kerstavond is er een bbq georganiseerd: een varken aan spit, mashed potatoes en salade.. Erg lekker (op het varken na, dat eet ik immers niet). Daarna wilden we graag naar een feestje, maar helaas is het hele eiland gebombardeerd met jonge gezinnetjes, waardoor er geen volwassen party te vinden is.. Uiteindelijk eindigen we op het strand en gaan we vroeg slapen.. Maar wanneer ik naar boven loop, stap ik met mijn voet in iets, waardoor er een enorme splinter zich in de zool van mijn voet bevind, welke ik er met geen mogelijkheid die avodn uit kan krijgen. De volgende ochtend probeert Ilse het er uit te wrikken, maar wederom geen resultaat.. Een thaise vrouw, welke in het guesthouse werkt, ziet osn bezig en besluit het over te nemen. Maar ook zij krijgt de splinter er niet uit, want het zit simpelweg te diep.. Dus heb ik het maar laten rusten totdat we weer terug keren naar Bangkok..

Verder was Kerst erg leuk en gezellig! Maar kerst is voo rmij onlosmakelijk verbonden met kou en sneeuw en dat heb ik uiteraard niet gehad hier, dus het ultieme kertsgevoel heb ik niet gehad.. Maar heb mij super vermaakt! Heerlijk kerstonbijt gehad in een restaurant die half in zee ligt, kerstavond in een hangmat gelegen met een drankje erbij, Dus mij hoor je verder net klagen!

In Bangkok, op aandringen van Ilse, toch maar naar de dokter gegaan om naar mijn voet te laten kijken. Om reden dat ik er niet meer op kon lopen.. De dokter heeft mij plaatselijke verdoving gegeven om de splinter er uit te kunnen snijden.. Daarna wordt mijn voet in gezwachteld en moet het goed zijn.. Helaas blijkt dit die nacht/volgende ochtend niet zo te zijn.. (we vliegen dan naar Bali) Het doet nog meer pijn en kan er wederom geen stap op zetten. Eenmaal aangekomen in Bali ben ik (wederom op aandringen van Ilse) naar dokter gegaan, welke er vervolgens nog een stuk splinter van 1,5 cm heeft uitgehaald. Niet zo gek dus dat ik er nog zo een last van had..

Maar verhalen over Indonesie volgen nog!! (zodra ik hier genoeg beleeft heb ;P)

LfsXx

Geplaatst in Cambodia | 5 reacties

En toen was alles weg..

Even iets minder nieuws (voor mijzelf vooral) : Ik werd 2 dec. wakker en toen moest ik tot de conclusie komen dat er in onze
slaapkamer
(in guesthouse in Phnom Penh) was ingebroken en mijn handtas met alle
waardevolle spullen weg was.. Weg is mijn paspoort, pinpas, creditcard,
telefoon, camera, i-pod en rijbewijs :S Ben 2 dagen bezig geweest om
een politierapport te krijgen, maar dat duurde 5 jaar en je wordt
van het kastje naar de muur gestuurd en zonder politierapport kon ik
helaas geen tijdelijk paspoort aanvragen bij de Britse ambassade (er
zit geen nl-ambassade in Cambodia) om vervolgens daarmee naar de ‘imigration office iets’ te gaan voor een Exit Visa, daarna moet ik naar de Thaise ambassade voor een Thais Visa en dan moet ik zo spoedig mogelijk naar Thailand reizen om daar in Bangkok een nieuw paspoort aan te kunnen vragen..
Erg prettig allemaal! 😦 Het
komt allemaal absoluut goed! Maar al het papierwerk is gewoon
vervelend.. en daarnaast ben ik ernstig bang dat we onze vlucht naar Bali niet gaan halen in Bangkok.. (we vliegen de 28e van december..)


Kortom, ik ben
niet langer telefonisch bereikbaar!!

Liefs, een (tijdelijke) illegale
Geplaatst in Cambodia | 5 reacties

Betalen doe je met kippen, while living the live of the rich & famous!

Donderdag 29 oktober zijn we vertrokken uit Thailand naar Laos.. Om deze grensovergang extra leuk te maken, besloten we de slowboat te nemen (er is ook een fastboat, maar dat betekend je dood). Deze reis zou 2 dagen gaan duren.. Je zou dus verwachten dat je een redelijk comfortabele boot hebt, maar nee.. Niets van dit alles! Het si een bootje waar je normaliter een uurtje in zit terwijl je over het meertje vaart in Giethoorn.. Je hebt dus inimini houten bankjes met hier en daar een keihard kussentje.  Gelukkig waren we van te voren ”goed” ingelicht, dus we hadden voor de grens alvast een kussentje gekocht (goed idee, want ik had er uiteindelijk drie nodig). De grens overgang is niet te vergelijken met die in Europa.. Je wordt namelijk vanaf Thainland met een bootje over de rivier (mekong) gebracht naar de overkant en dan sta je met ej voeten in Laos. Vervolgens loop je langs een aantal standjes op straat (dit is de daadwerkelijke duane) en je bent free to go! Vervolgens dus de slowboat gepakt naar Luang Prabang.. Aangezien de bankjes alles behalve comfortabel waren heb ik mij verplaatst naar de vloer om daar te gaan liggen slapen.. twee dagen later kwamen we aan. Toen direct naar een guesthouse gelopen welke mijn beste vriend ”lonely planet” mij aanbevool. He never lets me down! Want dit guesthouse was amazing! We deelden een kamer met Lucy and Fee en de gastvrouw noemde zichzelf ”mama”.. ”here, take banana! is good for you!” en van al die uitspraken.. Allervriendelijkste vrouw! Dat ze een echte mama was, bleek een aantal dagen later doen Ilse met een darminfectie en uitdrogingsverschijnselen op bed lag (at the time, wisten we dit ngo niet), want ze kwam thee brengen en eten.. Zoals ik al zei: Ilse werd erg ziek en op gegeven moment werd dit dusdanig erg dat we naar ziekenhuis zijn gegaan, waar ze vervolgens aan een infuus werd gelegd (zout/zuiker water oplossing), ze kreeg antibiotica en nog wat medicijnen.. Aantyal dagen later ging het gelukkig ook al stukken beter! 😀 Ook ik heb redelijk ziek op bed gelegen met in principe hetzelfde, dus ook ik heb antibiotica geslikt en hierna waren w ebeide weer helemaal topfit! In luang Prabang hebben we veel rondgelopen, zijn naar prachtieg watervallen gegaan, hebben een berg beklommen om de sunset te zien, hebben een halloweenparty meegemaakt (stelde niets voor) en de fullmoon ceremonie of the monks meegemaakt (opstaan om half 5).
De mensen in Laos zijn duidelijk anders dan de Thai.. Hun gelaatsuitdrukkingen zijn anders, ook zijn ze meer laid back en laten ze je met rust wanneer je over straat loopt (de tuc-tuc drivers uitgezonderd).. So far i like it here!
Na Luang Prabang zijn we met de minivan vertrokken naar Vang Vieng.. In dit stadje zijn we maar 2 dagen geweest om dat infeite het enige wat je er kan doen ”tubing” is. Overigens is dit great fun! Je gaat in een autoband liggen op de mekong river en door de stroming wordt je meegevoerd naar diverse barretjes die zich gevestigd hebben aan de rivier.. Je wordt gegarandeerd bezopen en hebt absoiluut veel lol! Overigens kon ik dit stadje ook enorm waarderen vanwege zijn kaas, omdat ze hier daadwerkelijk ”echte” kaas hebben! Tevens zijn we in dit stadje voor een klein moment herenigd geweest met Lucy.
Vervolgens doorgereist naar Vientiane met de local”bus” (dit was een uit de kluiten gewassen tuc-tuc), leuek ervaring! want je zat op een bankje voor 5 personen met 8 personen naast elkaar. Ook was er een vrouw welke haar verse dode vissen verkocht vanuit de tuc-tuc.. Het rook dus ook erg aangenaam allemaal! In Vientiane hebben we veel door de stad gelopen en hier kon je de Frans einvloeden enorm duidelijk terugzien in de architectuur, welke ik absoluut kon waarderen! In de stad aten we vrijwel iedere avond bij de mekong river, waar we ook de sunset bekeken.. ernstig mooi!
 
10 november hebben we de bus gepakt naar Hue, Vietnam.. Een busreis van ongeveer 20 uur in een zitbus met alleen maar kettingrokende vietnameze mannen, welke continue lopen te roggelen en naar zweet stinken.. Leuke busreis dus! De grensovergang was wederom intereseting, maar op een heel andere manier. We moesten namelijk de bus uit om onze paspoort op te halen. Omdat dit maar 2 seconden zou duren nam ik niet mijn rugtas mee en Ilse was zelfs op blote voeten. Terwijl wij onze paspoort aannemen, rijdt onze bus voor onze ogen weg met alle inzittenden behalve ons! Dus wij er achteraan rennen, zegt een Vietnamese man van ”easy! it”s oke..” Uiteraard stelde dit ons absoluut niet gerust.. Vervolgens moesten wij 10 min lopen naar de daadwerkelijek grens waar we gescand werden en onze namen volledig verkeerd werd genoteerd (mijn voornaam begonnen ze niet eens aan), daarna duurde het nog drie kwartier voordat we echt free to go waren.. En toen opzoek naar onze bus, deze bleek weer een eind verderop geparkeerd te staan ”pfieuw”! Maar eenmaal in de bus aangekomen bleken onze tassen weg te zijn.. Onze tassen met onze creditcards, pinpassen, i-pods etc etc.. Kleine paniekaanval deed zich voor aan mijn kant! Gelukkig kwam de busdriver en wenkte ons naar de compartimenten onder de bus, hij had onze tassen in veiligheid gebracht.. wederom een opluchting!
Na 6 uur rijden kwamen we aan in Hue, een stad welke wij beiden niet enorm konden waarderen, dus hebben deze stad snel weer verlaten. Overigens zijn we nog wel naar de forbidden purple city gegaan.. een oude stad waar de chineze keizer gewoont heeft, alleen is deze stad vrijwel compleet verwoest in de oorlog.. Wel prachtig om te zien! Na Hue, zijn we verder getrokken naar Hoi An, waar we een dag naar het strand zijn geweest en waar we voornamelijk zijn losgegaan in het laten maken van kleding.. Zo onmaterialistisch als ik dacht te zijn geworden, zo materialistisch werd ik hier weer.. (uiteraard schaam ik mij diep..) Ik heb maar liefst 7 jurkjes laten maken, een winterjas en een aantal schoenen.. Na 3 dagen zijn we doorgereist naar Nha Trang, waar we voornamelijk aan het strand hebben gelegen, sushi en heerlijke vis hebben gegeten en hebben gechilled in de beachhouses (luilekkerland dus).. Na paar dagen vertrokken naar Mui Nhe waar we in nacht zijn geweest en hebben verbleven in een super luxe hotel met kingsize bedden en en douche tergrote van mijn gehele badkamer.. (het hotel was net 2 weken open en dus kreeg ej 50% korting..) Ook in Mui Nhe hebben we enkel aan het strand gelegen (hier is ook echt niets anders te doen) en toen zijn we vertrokken naar HCMC (Saigon) waar we nu al 3 dagen zijn en wij over een uurtje vertrekken naar Cambodja, naar de stad Pnohm Penh.
 
Zoals je wel kan lezen hebben zij van Vietnam zo goed als niets gezien, omdat we beide geen ”feeling” hadden bij dit land en we moesten haasten, omdat onze visum over 3 dagen verloopt.. Erg jammer, omdat dit land absoluut meer te bieden heeft dan enkel mooie stranden en goede taillors..
 
See you!
 
Gerina
Geplaatst in Laos & Vietnam | 5 reacties

Jungle trekking on bare feet

Eindelijk hebben we volledig afscheid genomen van bangkok en zijn middels de nachttrein doorgereist naar Chiang Mai. Zowel het station als de trein in Bangkok stamt uit de oertijd. Erg lelijk en slecht onderhouden (dit woord lijkt niet voor te komen in het Thaise woordenboek). De treincoupe ziet er uit als een slaapcabine van een marineschip van 50 jaar terug (die je altijd in films ziet en kort daarna zinkt het schip..) Ik kon nog maar net gestrekt in het bedje liggen en omdraaien was geen optie (typische thaise formaten dus). Ik lag op het upper level  en Ilse dus onder mij. Ik had geen raam, enkel een fan en een kapot gordijntje dat mij afscheide van het gangpad. Desalniettemin vond ik de treinreis erg tof! Het is toch weer een ervaring die je opdoet 😀
 
Eenmaal aangekomen in Chiang Mai hebben we een taxi gepakt om ons naar een aanbevolen guesthouse uit de Lonely te brengen. We hadden geluk, want ze hadden nog maar 1 kamer vrij en die was nu dus voor ons! Later die dag hadden we afgesproken met Lucy en Aias (mensen die we in Kanchanaburi al hadden ontmoet). We zijn toen gezamenlijk naar de rooftopbar gegaan, waar je heerlijk kon chillen (en wij houden nou eenmaal van chillen op zijn tijd ;P) Vervolgens gingen we naar het regae district waar allemaal livebands optreden, echt super tof!
 
De volgende dag hebben Ils en ik een fiets gehuurd (met een mandje!) en zijn we gaan rondfietsen door Chiang Mai. Erg ver zijn we niet gekomen, want we vonden een leuk zit plekje bij de rivier en zijn daar vervolgens een paar uur blijven zitten. Die avond zijn we weer naar het regae district gegaan waar we een groep duitsers ontmoet hebben die wonen in Chiang Mai. Zij nodigden ons uit om de volgende dag mee te gaan naar ‘Mae ngat somboon chan dam’, een meer een eindje buiten de stad. UIteraard zijn w eop het aanbod ingegaan! De volgende ochtend hebben we uitgechecked, backpacks in hostel achtergelaten, een scooter gehuurd en naar de afgesproken plaats gegaan: een bar genaamd ‘zoe in yellow’. (Zoe, je bent bekend hier! want dit is DE bar van Chiang Mai) Naar het meer was ongeveer een uurtje rijden. Grappige was dat Ilse en ik op een scooter zaten (ik reed) en wij juist als een malle reden (ondanks dat wij dames zijn), want later hoorde ik van een gozer dat ze me maar moeilijk bij hadden kunnen houden en dat hadden ze niet verwacht! haha 😀
 
Bij het meer aangekomen was ik onder de indruk! Het was zo mooi daar! Vervolgens zijn we op een bootje gestapt welke ons naar onze drijvende bungalow heeft gebracht, waar we een nacht zouden verblijven. In totaal waren we met iets van 20 mensen, echt super gezellig! Veel drank, veel eten, toffe muziek, leuke mensen en het was een prachtige locatie! het uitzicht dat we hadden had op een postcard kunnen staan.. Wat een grappig moment was: Alles wordt daar dus per boot vervoerd, omdat er geen andere mogelijkheden zijn. Zo ook koeien! er kwam een vlot voorbij varen met 2 koeien in een houten omheining..
 
Het bed en het kussen waar we op moesten slapen waren zo zacht als steen, erg lekker geslapen heb ik dus niet. Maar ik kon zo mijn bed uit rollen en een duik nemen in het meer om vervolgens een kop rijstsoep naar binnen te werken. Daarna nog even van de zon genoten en toen kwam onze taxiboot ons ophalen om ons weer naar vaste land te brengen. Toen maar weer opzoek gegaan naar een slaapplek voor die nacht.
 
De dag erna zijn we vroeg opgestaan om weer te verhuizen naar een ander hostel en daarna zijn we met Aias, Lucy, Juan and Amanda (vrienden van Aias) met de taxi een berg op gegaan om daar (alweer) een tempel te bekijken. Om de tempel zelf hoefden we er niet heen te gaan, maar het uitzicht naar beneden vanaf de tempel was super! Maar voordat we dat konden ervaren moesten we eerst 306 traptreden oplopen.. Boven aangekomen bleken wij als buitenlanders (zoals altijd) weer te moeten betalen, terwijl de locals dat niet hoefen. Alleen wisten Aias en ik nu een trucje om kortingen te krijgen: je gewoon vordoen als een student van de Chiang Mai University! Dit resulteerde in een gratis toegang 😀 (Thnx for the tip Benny!). Het uitzicht vanaf de tempel was inderdaad geweldig! Je kon namelijk over heel Chiang Mai uitkijken. Hierna zijn we op flip-flops ongeveer 7 km naar beneden gelopen totdat we niet meer konden en toen een taxi hebben aangehouden.
 
Donderdag 22 October zijn we vertrokken naar het plaatsje ‘Pai’. Eerst met de taxi naar de busterminal en toen 5 uur in en local bus gezeten. Het zou maar 3 uur duren, maar de buschauffeur vond dat hij gewoon midden op de weg stil mocht gaan staan om even een telefoontje te plegen en dit vervolgens 4x te doen ofzo. Ach ja, we zijn in Thailand, hier kunnen dat soort dingen gewoon. De dag na aankomst in Pai zijn we (Aias, Lucy, Juan, Amanda en ik, Ilse was ziekjes) een scooter gaan huren om naar de Tha Pai Hot springs te gaan. In eerste instantie waren we helemaal verkeerd gereden en waren we op onze weg terug naar Chiang Mai (en dat was zeker niet de bedoeling!) Maar uiteindelijk hebben we de hot springs gevonden. En hot was het zeker! Bij het begin van de spring werden er zelfs eieren gekookt in het water, kan je nagaan.. Verder naar beneden was het water iets koeler en kon je lekker chillen, so we did! Daarna wilden we naar een waterfall gaan (1 van de 3 daar), maar daar aangekomen hoorden we van Andy and Yasmin (wonen tijdelijk daar in de jungle) dat het een 4 hour hicke is en dan moet je nog weer terug. Het was inmiddels al 14.00 uur, dus dat zou betekenen dat we niet voor donker terug zouden zijn. We besloten dit maar uit te stellen voor een dag later. Om die reden zijn we eerst naar een andere waterfall gegaan. Daar aangekomen begon het te stort regenen (het is nog steeds regenseizoen) en hebben geschuild onder een hutje van bananen bladeren, bamboo and verrot hout. Na de regen de waterfall beklommen, maar helaas konden we er niet in zwemmen. Door de heftige regen, was de stroming van het water TE sterk en het water was ernstig vies. De volgende dag gingen Ilse, Lucy and ik een dagje naar een openair zwembad waar we de gehele dag hebben gelegen en gezwommen.
 
Die dag daarop (gisteren) hebben we onze stoute schoenen aangetrokken en zijn de jungle in getrokken om die ene waterfall te zien. In het begin droeg ik mijn slippers, maar die besloten die dag te overlijden.. Dus toen maar mijn sneackers aangetrokken (was zo slim om die mee te nemen), maar omdat we continue door de rivier moesten trekken met zijn veel rotsen, besloot ik mijn schoenen uiteindelijk maar uit te doen, want dit leek me niet gezond voor mijn voeten (vergrote kans op blaren?!). Aias heeft continue op blote voeten gelopen en dus vond ik dat mijn voeten dat ook maar aan moesten kunnen. Jungle trekking on bare feet, why not? Ik zal je vertellen ‘why not’: op gegeven moment gaan je voeten het niet langer cool vinden om door de rivier over scherpe stenen te lopen en om vervolgens op het vaste land weer een rots te beklimmen. Uiteindelijk heb ik dus toch maar weer mijn natte sokken en doorweekte schoenen aangetrokken.. Na een tocht van 4,5 uur kwamen we aan bij de waterfall (finally!). De terug weg ging een stuk sneller: 2,5 uur. We waren namelijk bang dat we niet voor het donker terug zouden zijn, maar dat waren we dus duidelijk wel.. Tijdens de terugtocht heb ik veelal in mijn eentje gelopen en genoten van de enorme stilte, de prachtige natuur en de innerlijke rust die ik ervoer. Ik had even een geluk moment en was helemaal in mijn element, heerlijk!
 
Helaas moesten we deze avond afscheid nemen van Aias, omdat hij met zijn vrienden doortrok naar Laos (waar wij ergens eind deze week naar toe trekken). Zowel Ilse, Lucy als ik baalden hier enorm van, want hij was een beetje het ‘grote broer personage’. Later die avond moesten wij allen toegeven het toch wel prettig te vinden met een man te reizen. Mannen denken immers toch echt een stuk gemakkelijker over dingen dan wij vrouwen..
 
Ondertussen is het hier al 12.00 uur en heb ik nog geen hap gegeten. Ik ga dus maar eens een ontbijt naar binnen werken!
 
See you!
 
Gerina
Geplaatst in Thailand | 8 reacties

Back in Bangkok again..

Na hier nu 2 weken te zijn, kan ik pas zeggen dat ik echt geacclimatiseerd ben (of hoe je dat ook schrijft).. Heb geen last meer van de hitte (heb het soms zelfs koud met 27 graden :S) en de cultuurshock is ook wel voorbij.. Aangezien ik een enorme controll freak ben vond ik het aanvankelijk wel ‘lastig’ om geen plan te hebben, maar kan het nu enorm waarderen..:D
 
Ondertussen zijn we naar de liggende Boeddha geweest in bangkok en hebben we een boot tocht gedaan over de Mae Kong rivier.. Hierdoor zagen we de huizen waar de localls wonen: in houten krotten die bijna uit elkaar vallen van ellende en een TE vieze rivier.. en toch zijn ze allemaal erg vrolijk. Ze lachen en zwaaien en hebben lol.. Alle husijes zijn enorm chaotisch, maar stralen tegelijkertijd enorm veel rust uit welke niet valt te beschrijven, enkel te voelen.. Voor ons moeilijk voor te stellen, maar klaarblijkelijk heb je echt niets nodig om gelukkig te kunnen zijn. 😀 Dat idee kan ik alleen maar omarmen!
 
Na de boottocht was ik al meer tot rust gekomen, maar het moment dat ik echt kon zeggen: Ik ben geacclimatiseerd, was toen we in het busje zaten onderweg naar Kanchanaburi.. Eenmaal aangekomen bij het guesthouse ‘Jolly Frog’ stond ik perplex: het is zoooo mooi daar! We zaten in een kamer zonder airco, zonder warm water en geen flushing toillet.. (best wel back to basic dus) en ik vond het heerlijk! We hadden uitzicht over the river kwai 🙂 Vrijwel iedere avond zaten we op de floating pond bij de rivier, waar het super stil was.. HEERLIJK! (vooral na Bangkok) Die pond heeft er ook voor gezorgd dat we weer andere backpackers hebben ontmoet: een groepje engelsen en een australier, was erg gezellig en 1 dame (Jara) is reisgids en heeft voor ons een route uitgestippeld door Vietnam en tips en tricks gegeven over laos en Cambodja 🙂
De 2e dag in kanchanaburi zijn we op een tour gegaan waarbij we enorm veel gezien en gedaan hebben. Allereerst zijn we naar Hellfire Pass, een overblijfsel van de WO II, gegaan en hebben daar het originele spoor gezien middels een wandeling door het regenwoud.. Tevens daar het Memorial museum bekeken. Daarna gingen we door naar ‘the hot water springs’, welke een natuurlijke warmte bron is.. Ik persoonlijk vond het iets ‘to hot’.. Later een Thaise lunch gehad (ernstig lekker) en toen door naar ‘the elefant trek’ door het bos en rivier. Olifanten zijn serieus net hondjes, ze luisteren precies naar wat hun Mahood (trainer/baas) tegen hen zegt.. Daarna zijn w egaan Bamboo raften, wat een stuk imposanter klinkt, dan het daadwerkelijk was (Het is namelijk een bambooflot die rustig op de rivier drijft..). desalniettemin was de omgeving prachtig! en heb ik weer belachelijk veel foto’s lopen maken… Tevens zijn we naar de ‘sai yok noi’ waterval gegaan, prachtig! Daarna zijn we naar de ‘krasae cave’  (verbleef het japanse leger) en the wooden bridge gegaan.. Deze brug is ook gebouwd door de slaven in een tijdsbestek van 3 weken, echt extreem! Later zijn we met een trien over deze beroemde ‘death railway’ heen gereden, waarbij ik bijna in slaap viel.. vervolgens zijn we geiendigd bij the Bridge over the River kwai.
De 3e dag in kanchanaburi hebben we de hele dag in een hangmat gehangen.. oftewel, we hebben niets gedaan ;p S’avonds hebben we 2 engelsen ontmoet: Rachel en Kirsty.. en ik heb nog nooit zo enorm gelachen.. Ilse is tegenwoordig The Terminator en ik ben Dr. Evil en we moeten absoluut een Canadeese man gaan vinden..
De 4e dag zijn we naar de Arawan Waterfalls gegaan in een bus welke vergelijkbaar is aan een bus die wij in NL voor de sier hebben als jeugdsentiment voor de oudjes, maar waarme je nooit de straat op zou willen omdat hij bijna uit elkaar valt.. De deuren van d ebus gingen zelfs niet dicht tijdens de rit, echt te grappig! The Arawan waterfalls bestaan uit 7 levels.. In principe betekend het in dat je een volledige berg gaat beklimmen om de gehele rivier met haar watervallen te kunnen bekijken.. Uiteraard heb ik de gehele berg beklommen en eenmaal boven aangekomen kon je mij bij elkaar vegen.. Op de weg terug ben ik dan ook meteen naar Ilse haar ‘prive spot’ gegaan om heerlijk te zwemmen in het water.. We hadden namelijk een padje gevonden die van het reguliere pad afweek, waardoor wij bij een kleine waterval terecht kwamen waar geen kip (eerder aap, die komen daar immers meer voor) te bekennen was.. Enorme luxe! Die avond weer tot diep in de nacht met Rachel en Kirsty zitten kletsen.. Misschien dat we Rachel nog weer gaan ontmoetten in Cambodja..
 
Zondag zijn we terug gegaan naar Bangkok om ons visum te regelen voor Vietnam en een treinticket te kopen voor de nacht-trein naar Chiang Mai (welke we morgen avond gaan nemen). Tevens hebben we maar even onze kleding naar de loundry service gebracht, want die waren echt TE smerig.. Die avond zijn we naar de Sorokko Sky Bar gegaan, welke zich op de 64e verdieping bevindt van het chique hotel ‘le buae’.. Vanaf daar heb je een uitzicht over heeeel Bangkok.. echt super mooi! Ook ontmoeten we daar 2 Nl dudes en na even met hen gesproken te hebben mochten we hun hotelkamer zien.. Echt te belachelijk voor woorden: voor maar 35 euro per nacht hadden zij een kamer en suite: een woonkamer, ruime badkamer, keuken en slaapkamer en alles was van alle gemakken voorzien.. Ofewel ze hadden een mini appartement, welke nog groter is dan mijn huis! :S Misschien dat wij de laatset 2 dagen voordat wij naar huis gaan (over 5 maanden) wel een kamer boeken in dit hotel…;) Verder hebben wij gisteren en vandaag niets anders gedaan dan heerlijk aan het zwembad liggen, op terras zitten en genieten van de zon.. Nu we (weer) in Bangkok zijn kan het nog.. vanaf morgen wordt het echt low budget reizen! (maar echt! ;P)
 
See you around!
 
Gerina
Geplaatst in Thailand | 7 reacties

Sa wat dee ka!

Na een vliegreis van 9 uur en 50 min kwamen wij aan in Bangkok.. (een uur eerder dan geplant, we hadden wind mee) Tijdens de vlucht hebben we wel enige turbulentie gehad, maar al met al heb ik er weinig van mee gekregen, want ik lag ‘ lekker’  te slapen.. Eenmaal aangekomen hebben we onze tassen gepakt (die waren god-zij-gedank wel aangekomen) en zijn toen naar buiten gelopen tichting de taxi’s.. Buiten stond een behoorlijke lange rij voor 2 tafeltjes met een smoezelig kleedje erover heen, met daarachter 2 mensen.. We besloten ons maar bij die rij aan te sluiten, aangezien we toch geen idee hadden waar we naar toe moesten.. UIteindelijk bleek dit een goede keuze, omdat we hier een taxi moesten huren.. Wachtend in de rij zag ik serieus mijn ‘ droom’ auto: Zuurstok roze!! Uiteraard wilde ik graag in die taxi, maar die kregen we dus niet toegewezen.. De taxichauffeur bleek geen woord engels te spreken en wij geen woord Thais, dus dit beloofde erg gezellig te worden! Ilse was zo slim om de Lonely Planet er bij te pakken, zodat wij ‘ ons’  thais konden oefenen. Al snel bleek dat wij er geen geboren sterren in waren, want we werden hard uitgelachen door de taxi chauffeur.. Gelukkig verbeterde hij ons ook, zodat we het vanaf toen goed konden zeggen 🙂
 
We sliepen 2 dagen in het Rambuttri Village Inn, een prima hotel voor maar 7 euro (!!) per nacht. We hadden Airco, warm water en een keihard matras, van alle gemakken voorzien dus! 😉 Zowel Ilse als ik waren wandelende zombies met een hoog-honger-gehalte, dus gingen we eten bij een restaurant ngo geen 100 meter verderop.. Meteen maar Thais gegeten en het was heerlijk!!! Na het eten hebben we even geslapen en zijn toen richting Khoa San rd. gelopen. Dit is DE straat voro alle toeristen en het is er super druk, super gezellig en het ruikt er heerlijk naar eten! 🙂 Hier even lekker op een terras gaan zitten en daar ontmoeten we al snel 3 engelse dudes waar we vervolgens 3 uur mee hebben zitten kletsen.. Helass waren ook zij net aangekomen, dus veel informatie konden zij ons ook niet verschaffen.. Later hebben we nog even een maiskolf gegeten (bij een straat tent, zo lekker!!) en toen gaan slapen..
 
De 2e dag hebben we lekker rustig aan gedaan.. ontzettend veel geslapen (wij hebben heus geen last van een Jetlag! ;P) en gegeten bij straat tentjes, over heerlijk! Pad thai en maiskolfen zijn vooralsnog mijn lievelingsvoedsel!! Later die middag zijn we 2 tempels gaan bezoeken, welke allen belecht zijn met gouden mozaiekjes en allemaal velle kitcherige kleuren, helemaal mijn ding dus! Vervolgens zijn we weer geindigd op de khoa san rd, waar ik snel havaiana’s heb gekocht (want, nee, ik loop niet op mijn o-zo-mooie-wandelschoenen mam 😉 misschien wanneer we echt gaan rondtrekken) voor maar 3 euro!! zo erg is dat, want je moet dus afdingen terwijl alles al zo spot goedkoop is.. Uiteraard heb ik het wel gedaan 😉 Vervolgens weer een terrasje gepakt waar we in gesprek raakten met een NL dude, die nu al 9 jaar lang aan het rond trekken is, hij had dus ook een aantal handige tips voor ons! 😀 erg leuk! Ook nam hij ons mee naar een leuke eettent waar we thaise groene curry hebben gegeten met rijst, erg lekker! Daarna richting hotel om te slapen..
 
Vandaag zijn we eerst gaan zwemmen in het zwembad van ons hotel, gewoon omdat het kan! We verwachten voorlopig namelijk geen hotel meer te hebben met een zwembad.. aangezien we low-budget willen gaan leven.. We besloten later om naar het Royal palace te gaan lopen, maar onderweg kwamen we een thaise man tegen waarmee we in gesprek raakten (Boonma) en hij vertelde ons een heel verhaal over van alles en ngo wat in Thailand. Toen er een thaise jongen langs kwam rijden in een Tuc-tuc, sprak hij hem aan, onderhandelde wat en zorgde dat wij voor maar 30 baht (60 cent samen) door heel bangkok werden gereden.. Echt super leuk! Weer verschillende tempels gezien en de Boeddha van 45 m hoog.. Ookzijn we bij een fabriek geweest waar sierraden werden vervaardigd.. Ik dacht dat ik in het paradijs was beland! zooooo mooi!! Maar ja.. we moeten ngo 6 maanden, dus heb toch maar niets gekocht.. (Zoe, je bent vast trots op me! ;P) Later zette hij osn weer af bij Khoa san rd (ons hotel is daar vlakbij) en toen hebben we (cultuurbarbaren dat we zijn!) een cheeseburger gegeten..
 
Straks maar weer opzoek naar een hotel voor aankomende nacht, gaat helemaal goed komen!
 
See you soon!! (Klinkt leuker dan ‘tot over 6 maanden ;))
 
Gerina
Geplaatst in Thailand | 9 reacties